Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008

Ήρθε το τέλος

Αν...

οπου αγαπας μην πολυπας
κι αν πολυπας μην πολυκατσεις
κι αν πολυκατσεις να μην πολυμιλεις
κι αν πολυμιλεις να κατεχεις ιντα λες

ΛτΑ

Αντίο, και καλή συνέχεια σε όλους


Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Δάρνακες




Αγγελάκης Γεώργιος (τρομπόνι - ακορντεόν), Αρτζόγλου Ιωάννης - (ακουστικό και ηλεκτρικό μπάσο), Δούσος Γεώργιος (φλάουτο- κλαρίνο - γκάιντα - νέι), Δούσος Φώτης, (τραγούδι - ακουστική κιθάρα - λαούτο), Δούτση Μαίρη (τραγούδι), Κόκκινος Όθωνας (ηχοληψία), Μουτσινάς Λευτέρης (ηλεκτρική κιθάρα), Παναγόπουλος Αλέξανδρος (κρουστά), Παναγόπουλος Γεώργιος (τύμπανα - κρουστά), Πούλιος Ιωάννης (μαντολίνο - λαούτο) και Στετλίδης Παύλος (τρομπέτα). ΄

Σαν πολλοί δεν είναι; Δημιουργήθηκαν το 2002 στην Θεσσαλονίκη, και πήραν το όνομά τους από μία φυλή των Σερρών με παράδοση στην μουσική και τον χορό. Έχουν ήδη έναν δίσκο με τίτλο "Virgo" και ετοιμάζονται για τον δεύτερο. Έχουν εμφανιστεί σε συναυλίες μαζί με καλλιτέχνες όπως ο Bregovic, ο Θ. Μικρούτσικος, ο Χρ.Θηβαίος, ο Θ.Παπακωνσταντίνου, ο Δ.Ζερβουδάκης, η Σ.Γιαννάτου, ο Αγάθωνας, η Κρ.Στασινοπούλου κ.α.


Τρίτη, 09 Δεκεμβρίου 2008

Άσχημες πόλεις όμορφα καίγονται

Και τι φταίει, λένε, το μαγαζί του εμποράκου να πληρώσει την οργή των αντιεξουσιαστών(;); Μα ποιος είπε ότι φταίει; Ούτε το αυτοκίνητο του αθώου πολίτη φταίει. Όχι, σίγουρα τα αντικείμενα δεν φταίνε. Μάλλον φταίνε οι ιδιοκτήτες τους. Όχι επειδή είναι γρανάζι του μεταπολιτευτικού συστήματος, ούτε επειδή πίστεψαν και εξέλεξαν τον εκάστοτε δημαγωγό. Αυτή η εξέγερση μου φαίνεται περισσότερο ως πόλεμος δύο γεννεών(ή δύο+δύο). Και δεν λυπάμαι κανέναν "αθώο". Σιγά μην λυπηθώ την "αδικημένη γεννιά του '60", που δεν σεβάστηκε τίποτα. Σιγά μην σεβαστώ αυτούς που δεν έμαθαν να χρησιμοποιούν κάδους σκουπιδιών και φτύνουν στο δρόμο όπου βρουν. Αυτούς που γκρέμισαν τα νεοκλασικά τους για να στοιβαχτούν σε γκρίζα κουτιά με πορτοκαλί τέντες. Αυτούς που θεώρησαν μαγκιά να μην φοράς ζώνη ασφαλείας και φυσικά δεν το έμαθαν ούτε στα παιδιά του.Αυτούς που δεν σέβονται την σειρά προτεραιότητας ούτε καν στα νοσοκομεία. Αυτούς που γυρνόντας από εκκλησία σε εκκλησία απαιτούν απο μαθητές να τους παραχωρήσουν την θέση τους στο λεωφορείο μετα από 14 ώρες δουλειάς στα θρανία. Αυτούς που σκίζονται υπερασπιζόμενοι τις μαθητικές παρελάσεις και την τιμή των ένδοξων προγόνων αφού ξεπούλησαν την Κύπρο. Αυτούς που μόνο την καραμέλα του Πολυτεχνείου πιπιλάνε και έγιναν γονείς και εργοδότες πιο σκληροί απο τους Συνταγματάρχες. Αυτούς που θαρρείς και ζηλεύουν την πιο μορφωμένη νεολαία της Ευρώπης, συμφωνα με έρευνες και προσπαθούν να την θάψουν όσο πιο βαθειά γίνεται. Όχι λοιπόν, δεν λυπάμαι το αυτοκίνητο του πολίτη που λάδωσε για να πάρει το δίπλωμα και να γίνει εν δυνάμει φονιάς, ούτε το κατάστημα του εμποράκου που έβγαλε την άδεια με μέσον. Και ξέρω κάτι εμποράκους που στον σεισμό του '99 στην Αθήνα έριχαν τα εμπορεύματα τους από τα ράφια για να πάρουν αποζημιώσεις την ώρα που τα πτώματα ήταν ακόμα θαμμένα στα ερείπια.

Ο Αλέξης είχε την τραγική μοίρα να είναι η αφορμή. Οι κυβερνήσεις, ξέρουμε όλοι, ότι δεν μασάνε από οποιαδήποτε μορφή διαμαρτυρίας. Τώρα που η οργή σας "καημένοι πολίτες" τους πιάσει από το λαιμό και δεν ταρακουνηθούν ούτε τώρα τότε καλό θα ήταν στην πορεία σας προς την Βουλή να σπάσετε οι ίδιοι τα μαγαζιά και τα αυτοκίνητά σας.

Δευτέρα, 08 Δεκεμβρίου 2008

The guns of... Greece?



When they kick out your front door
How you gonna come?
With your hands on your head
Or on the trigger of your gun

When the law break in
How you gonna go?
Shot down on the pavement
Or waiting in death row

You can crush us
You can bruise us
But you'll have to answer to
Oh, Guns of Brixton

The money feels good
And your life you like it well
But surely your time will come
As in heaven, as in hell

You see, he feels like Ivan
BORN under the Brixton sun
His game is called survivin'
At the end of the harder they come

You know it means no mercy
They caught him with a gun
No need for the Black Maria
Goodbye to the Brixton sun

You can crush us
You can bruise us
But you'll have to answer to
Oh-the guns of Brixton

When they kick out your front door
How you gonna come?
With your hands on your head
Or on the trigger of your gun

You can crush us
You can bruise us
And even shoot us
But oh- the guns of Brixton

Shot down on the pavement
Waiting in death row
His game was survivin'
As in heaven as in hell

You can crush us
You can bruise us
But you'll have to answer to
Oh, the guns of Brixton
Oh, the guns of Brixton
Oh, the guns of Brixton
Oh, the guns of Brixton
Oh, the guns of Brixton

Κυριακή, 07 Δεκεμβρίου 2008

100στή ανάρτηση...

...και δεν πίστευα ότι θα είναι τόσο τραγική.



Καλό ταξίδι μικρέ, κι εκεί που πας ΠΟΥΤΑΝΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙΣ


Ένα πουλί απόδημο καθόταν στην πλατεία
χάζευε τους περαστικούς κι έπινε μπύρα κρύα
η πρώτη φέρνει δεύτερη κι η δεύτερη ζαλάδες
κάτω από τα καθίσματα κινούνται συμπληγάδες

Κι ενώ στο Vox παιζότανε έργο του Παζολίνι
χάλασε απότομα ο καιρός και ξέσπασε μπουρίνι
δεν ήταν στάλες της βροχής για να κρατάς ομπρέλα
ήτανε μπάτσοι διάλεχτοι που ψάχναν πασαρέλα

Κανένας δεν τους κοίταξε τους γύρισαν την πλάτη
και μείνανε τα μανεκέν στην πίκρα και στο άχτι
κι έτσι όπως ήταν του χεριού την πέσαν στο πουλάκι
γιατί είχε στη φτερούγα του φθηνό σκουλαρικάκι

Με 'γεια το μοντελάκι σου που έφτιαξε ο Τσεκλένης
κυρ' αστυνόμε το φτωχό τι έφταιξα και δέρνεις?
φταίει το σκουλαρίκι σου γιατί αντάυγες βγάζει
κι ενώ 'μαι αυτοκράτορας γελάει και με χλευάζει

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2008

Έχω κι εγώ ένα όνειρο...



Έχω κι εγώ ένα όνειρο:

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2008

Facebook.. What da f@%k?



Το Facebook είναι σαν τον Μουρίνιο. Το ξέρουν όλοι, οι μισοί το λατρεύουν και οι άλλοι μισοί το μισούν θανάσιμα. Οι κάποιοι λίγοι που δεν τους κάνει ούτε κρύο ούτε ζέστη δεν πιάνονται. Τα επιχειρήματα σ’ αυτόν τον άτυπο πόλεμο; Αμέτρητα. Κοινωνική δικτύωση λένε οι μεν, εθελούσιο ηλεκτρονικό φακέλωμα οι δε. Βρίσκεις φίλους που έχεις χάσει οι μεν, χάσιμο χρόνου οι δε. Τι να πεις, άστους να τσακώνονται.
Για μένα που ανήκω στην τρίτη κατηγορία (κάποιοι θα με κατέτασαν και στην πρώτη), δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα site ανάμεσα σ’ αυτό εδώ το μπλογκ, τον spor-fm.gr, το Youtube και κανα site με ελαφρώς ενδεδυμένες κορασίδες. Η αλήθεια είναι ότι μ’ αρέσουν τρία βασικά πράγματα στο Facebook. 1. Να βρίσκω παλιούς γνωστούς που έχω χαθεί, 2. Οι φωτογραφίες(αν και εξαιρετικα φωτοαγενής), Να δηλώνω τι και πως. Μουσικές, ποδοσφαιρικές ομάδες, απόψεις, πρόσωπα. Ό,τι δηλώσεις δεν εισαι;
Να όμως που υπάρχει και μια τέταρτη κατηγορία που λατρεύω να μισώ. Η κατηγορία του IQμετρητή! Έχοντας φτάσει αισίως τους 187 φίλους, και μάλιστα ποτέ δεν πίστευα ότι ξέρω τόσο κόσμο(είναι λίγοι αυτοί που δεν ξέρω προσωπικά) επιβεβαιώνω το σοφό ρητό «ποτέ μην πεις ότι έχεις δει τον πιο βλάκα απ’ όλους, πάντα ακολουθεί ένας μεγαλύτερος». Και ξεκινάω από την αρχή.

Η βάση του Facebook είναι η έκθεση φωτογραφιών. Όταν όμως λέμε έκθεση όμως δεν εννοούμε 51 άλμπουμ με 1077 φωτογραφίες και να αυξάνονται μέρα με τη μέρα σαν κατσαρίδες τον Ιούλιο. Βάλε 4-5 να ξέρουμε ποιος είσαι και φτιάξε ένα άλμπουμ όταν έχεις ωραίες στιγμές να μοιραστείς. Όχι αναρίθμιτες φωτογραφίες οι οποίες μάλιστα διαφέρουν ελάχιστα η μία από την άλλη σε στάσεις περιοδικών και οι περισσότερες βγαλμένες με το ίδιο σου το χέρι, ούτε και κάθε μέρα της ζωής σου να είναι ένα διαφορετικό άλμπουμ.
Τα σχόλια μεταξύ φίλων. Όλη η χασομεριά και η υποκρισία στο μεγαλείο της. Αντί να πεις κάτι έξυπνο, που φυσικά δεν μπορείς, απλά μην πεις τίποτα. Σχόλια που καταλήγουν σε διάλογο είναι γελοία. Σχόλια από γυναίκες που εκθειάζουν άλλες γυναίκες είναι γελοία. Σχόλια απο άντρες που εκθιάζουν γυναίκες είναι γελοία και θυμίζουν κάγκουρες που πειράζουν κοπελίτσες στον δρόμο. Ενίοτε και λιμενεργάτες. Δεν είναι ανάγκη να σχολιάσεις ΟΛΕΣ τις φωτογραφίες! Παρατείθενται παραδείγματα:

-Les emena thea esi koritsara mou poso akoma tha omorfinis??den se eklepsan akoma oi kritikoi??

-esy koukla mou me tetoio vlema eisai foniko oplo................
;-)

-kala e eimai kai gamw toys fotografous..........

-kouklara mou eisai kolasi to apolyto thyliko pou lene sygxaritiria s ayton pou dimiourgise tetoio plasma k omorfine ton kosmo....filakia!!!!!!!!!1

Ε τι να πεις μετά απ’ αυτό;

Τα status όμως δεν πάνε πίσω. Status για τους μη μυημένους είναι μια πρόταση δίπλα στο όνομά σου, κάτι σαν το personal message του MSN.
Για πάρτε μάτι:

-kala lene telika... prwta osoi agapas se poulane...

-eimai kai gamw ta paidia polu me goustarw!!!! xixixixixiixixixi!!!

-THE WORLD IS MINE.

-OI GYNEKA EINAI MIA FWRA SOSTH KAI DEKA LATHOS.

-Πανέμορφα!

Και η αγαπημένη πολλών:

-...

Οι φίλοι σου. Πως γίνεται οι άντρες να έχουν φίλες που φοράνε μόνο κοντές φούστες και είναι φτιαγμένες για clubbing και οι γυναίκες φίλους ημίγυμνους μπρατσαράδες με μαλλιά καρφάκια;
Τα βιντεάκια με τραγούδια που στέλνουν. Για την μουσική έχω εκδηλωθεί σε άλλο ποστ. Απλά τότε δεν ήξερα ότι τόσοι πολλοί γνωστοί μου είναι τόσο κακόγουστοι μουσικά.
Privacy. Δηλαδή δεν σε πειράζει που βλέπουν το προφίλ σου οι εκατοντάδες που έχεις κάνει add αλλά δεν αφήνεις να το δει κανεις που δεν έχεις κάνει.

Αυτά και άλλα πολλά, όπως τα ανούσια παιχνιδάκια και τα γελοία κουίζ που ούτε παιδικά περιοδικά δεν βάζουν, είναι οι συντελεστές της τέταρτης βασικής κατηγορίας του Facebook, του IQμετρητή. Σίγουρα κάποι θα έχουν κι άλλα να πουν, να προσθέσουν ή να αφαιρέσουν. Εξάλλου το Facebook είναι κοινό αγαθό και Δημοκρατία έχουμε, λένε.

ΥΓ: Τα ανωτέρω παραδείγματα που παρέθεσα δεν είναι φανταστικά ούτε και αυτοί που τα έγραψαν. Τα έκανα copy+paste από τους δικούς μου φίλους. Φοβάμαι πως «δείξε μου τον φίλο σου...»